Медитация үшін аяғымды айқастырып отырғанда неге арқам ауырады?

Медитация үшін аяғымды айқастырып отырғанда неге арқам ауырады? Бұл әрдайым дерлік қалып сені жазалап жатқандықтан емес және омыртқаң істен шыққандықтан емес. Медитацияға аяқты айқастырып отырғандағы арқа ауыруы қатайған ұршықтар жұмысты үнсіз белге аударатындықтан пайда болады: тізелер ұршықтан жоғары көтеріледі, жамбас артқа қисаяды, ал бел өзінің табиғи иінін жоғалтып, ұзын C әрпіндей дөңгеленеді. Осы пішінді жиырма-отыз минут қозғалмай ұстап, тыныш дем алып, ешқайда қозғалмай отыр - сонда сені тік ұстап тұрған терең бұлшықеттер ауыра бастайды. Бір нәрсе бұзылғандықтан емес, тек оларға бір пішінді жалғыз, сонша ұзақ ұстау ешқашан жүктелмегендіктен.

Егер аяғыңды жазып, орныңнан тұрған бойда ауырсыну еріп кетсе - бұл жаман емес, жақсы белгі: арқа кеңістік пен аздап қозғалыс сұрап тұр, зақымды хабарлап тұрған жоқ.

Еденде аяқты айқастырып отыру - ерік-жігерге емес, ұршықтарға қойылған талап. Тік әрі жеңіл отыру үшін ұршық буындарына тізелер еденге қарай, шамамен жамбас деңгейіне немесе төменірек түсетіндей жеткілікті ашылу керек. Ұршықтар қатайғанда - ал орындықта өткен көп жылдан кейін олар кемдердің бәрінде дерлік қатайған - тізелер орнына жамбас сызығынан жоғары қалқып шығады. Жамбасқа артқа қисайып, астына тығылудан басқа амал қалмайды, ал төменгі омыртқа оның соңынан дөңгеленген C-ға кіреді, бұл оның тыныштық пішініне тура қарама-қарсы.

Одан ары бәрі қарапайым. Дөңгеленген бел енді өзін омыртқа үстіне омыртқа қылып жинай алмайды, демек, өз қаңқасына сүйене алмайды. Терең тірек бұлшықеттер сені қолмен ұстауға мәжбүр, минут сайын, үзіліссіз және әртүрліліксіз. Оған медитация сұрайтын қозғалыссыздықты қос - мәні ғой қозғалмауда - сонда бір жүктелген, сәл салбыраған пішінде өзі таңдағаннан әлдеқайда ұзақ ұсталған омыртқа шығады. Тыныш отыруды ауыратын белге айналдыратын да осы.

Міне, көңіл жұбататын тұсы: аяқты айқастырып отыру саған зиянды емес, әрі сен қате медитация жасап жүрген жоқсың. Лотос және қарапайым айқасқан отырыс адамдарды мыңдаған жыл бойы ұзақ отырыстардан алып өтті. Олар әрдайым ашық ұршықты, әрі көбіне жамбасты көтеру үшін астына бір нәрсені болжайтын. Дәл офис орындығынан түскен денені ал да, қатайған ұршықпен еденге тегіс отырғыз - сонда сондай тыныш көрінетін дәл сол қалып белге баяу жүктемеге айналады.

Сондықтан шешім тіс қайрап, күшпен арқаны түзету емес. Күштеу тек салбыраған қозғалыссыздықты кернеген қозғалыссыздыққа ауыстырады, ал арқаға екеуі де жақпайды. Нағыз тетіктер - ұршықтарды көтеру, оларды ашу және омыртқаға демалатын нейтрал орын беру, содан соң оны сол жерде қатып қалуды сұрамау.

Отыратын жеріңнен баста. Тығыз жастықтың, бүктелген бір-екі көрпенің немесе аласа блоктың шетіне отыр - тізелер жамбас сүйектеріңнен төмен түсетіндей биік. Осы бір өзгеріс жамбасқа алға нейтралға қарай қисаюға, ал белге табиғи иінін қайта табуға мүмкіндік береді - сонда сен күшпен ұсталмай, жиналып отырасың. Еденде отыра алмаймын деп ойлағандардың көбі шын мәнінде ыңғайлы отырыстан бар болғаны бірнеше сантиметр биіктік қашықтықта болатын.

Отырғанға дейін ұршықтарды жаз - жұлып емес, жұмсақ: алға жеңіл еңкею, тыныш ұршық ашатын қозғалыс, бір минут бір жақтан екінші жаққа тербелу. Еден әлі қарсыласса - тізеге арналған орындықшада немесе екі табаны еденде, тізелері ұршықтан сәл төмен тұрған орындықта отыруда ұят ешнәрсе жоқ: отырыс - құрал, жетістік емес. Ал неге отырсаң да, пішінге тыныс ал: анда-санда салмақты ауыстыр, қай сирақ алда екенін алмастыр, аяқты жаз да қайта айқастыр, ұзақ отырыстар арасында шығып созыл. Демді ішке алып жоғары созыл, дем шығара жұмсақ еңкей, дем шығара әр жаққа абайлап бұрыл, әрдайым екі бағытқа да, әйтпесе екінші жақ өкпелейді. Мұның бәрі жаттығу емес - бұл күтім, шағын әрі тұрақты, ал арқамен тұрақтылық қарқындылықты әрқашан жеңеді. Отыру ұзақтығын ақырындап өсір, бір жолы бір-екі минуттан: дайындық саған қарсы жұмыс істеуді тоқтатқан бойда төзім өзі-ақ артады.

Медитациядан болатын арқа ауыруының көбі бұлшықеттік әрі қалыптық, әрі қозғалып, отырысты көтеріп, ұршықтарды ашқан бойда басылады. Бірақ бірнеше белгі созудың емес, тексертудің уақыты келгенін білдіреді: бір аяққа қарай төмен тарайтын өткір немесе атып ауыратын ауырсыну, жайылатын ұю немесе шаншу, табанның не аяқтың әлсіздігі, немесе қалай отырсаң да басылмайтын ауырсыну. Бұл денең дұрыстап қаралуды сұрап тұр, сондықтан көмекке жүгін - созылу мен ыңғайлы отырыс күнделікті ауырсынуға арналған, шынымен ашуланған жүйкеге емес.

Биігірек жастық пен босаңсыған ұршықтар отырысты мейірімдірек етеді, бірақ ауырсынудың астындағы екі нәрсені - жылдар бойы қатайған ұршықтарды және ұзындығы мен кеңістігін жоғалтқан белді - белсенді түрде кері жазу керек, Gravity Stretching дәл осыны істейді. Лианаларға ілінген тіректі салбырауда, аяққа арналған баулар мен саусаққа арналған ілмектер салмағыңды ұстап тұрғанда, сені еденде салбыраған отырысқа төмен басып тұрған сол гравитация сені созу үшін керісінше бұрылады. Декомпрессия қарапайым: омыртқаға кеңістік оралады, қысым босайды. Белге оның иіні мен орны қайта оралады, қатайған ұршықтар ашылады, ал сені еденде тік ұстауға мәжбүр болған терең бұлшықеттер ақыры кезектен босап, жіберіп қояды.

Ешнәрсе күштеп жасалмайды - күш салудың орнына босаңсу, қасыңда жаттықтырушы, бәрі үш секундтан басталады. Тәжірибенің жеті деңгейі бар, әрі алғашқы бесеуі жаңа бастаған кез келген адамға ашық, жасың мен жағдайың қандай болса да; алтыншы мен жетінші деңгей - өзін жақсы сезініп, әрі қарай не бар деп қызыққандарға. Әдетте бірінші сабақтан кейін-ақ жеңіл болады, ауырсыну төртінші-алтыншы сабаққа таман басылады, ал тұрақты нәтиже шамамен онға таман орнығады - ал ұршықтары ашық қалып, омыртқасы ұзындығын сақтаған дене ақыры қозғалмай отырып, жай ғана медитация жасай алады. Сонымен, саған сұрағым: арқаң кілемшеде шағымдана бастағанда - бұл ішке дөңгеленген бел ме, әлде тізеңді түсіртпей тұрған ұршықтар ма, әрі ол сөйлегенше қанша отыра аласың? Егер медитацияға отыру тәжірибеңнің ауыратын бөлігіне айналса - жаныңнан студия тап. Ал қалаңда әлі болмаса - қалаң үшін дауыс бер: біз келесі қайда ашатынымызды осылай шешеміз.